ruzie

hallo allemaal,
weer van alles gebeurd dit weekend. me vriend was bij me en vrijdag hadden we wok met familie, allemaal heel gezellig, zaterdag gingen we shoppen ook allemaal heel  leuk en aardig en toen zondag... we hadden twee dagen wat gedaan en dacht na, nu ff relaxdagje.. was heel vroeg opgestaan vroeger dan normaal en daar kan ik niet al te best tegen dus was beetje chagie.. we gingen naar buiten ff lopen en boos dat ie werd want hij wou weer van alles doen maar op zondag valt er niet zoveel te doen. dus hij wou weer naar zen vrienden. ik hou echt niet van mensen dus mij doe je er gewoon geen plezier mee.. het werd van kwaad tot erger met als gevolg kwetsende opmerkingen en gestresste ouders. we hebben de laatste tijd alleen nog maar ruzie en word er helemaal krankzinnig van... weet niet wat iknu moet doen want meer mensen heb ik niet. heb alleen me ouder sen me vriend. heb geen behoefte aan vrienden maar soms ook weer wel... wordt helemaal gek.. 

nooit aan kunnen voldoen..

maar weer eens naar een psychische instelling gegaan om hulp te zoeken voor mijn problematiek. en weer van het kastje naar de muur gestuurd. voordat ik hulp krijg voor me borderline, moet ik dus eerst aankomen.. fucking onmogelijk! aankomen lukt mij niet hoeveel ik ook eet . ze denken aan een eetstoornis wat nu op dit moment geen ene rol speelt in me leven maar juist die depressiviteit en al die shit.. dus niet aankomen = geen behandeling!! in wat voor fucking land leven we?? rondlopen met zoveel depressiviteit kan allemaal? jezelf verminken is normaal? zelfmoordgedachtes dat kan allemaal gewoon? wtf! serieus! ik kon praten als brugman maar ze toonden geen enkel begrip, nee gewoon aankomen ja.. allemaal 'gewoon even'. rot op! ik schreeuw voor hulp dus wat willen ze nu helemaal? dus ja je kon je wel indenken in wat voor een bui ik weer was toen ik daar wegkwam. KUT ! dus meteen naar coffeeshop gegaan joint roken,t heeft toch geen zin meer allemaal. dus naar de tering gaan omdat zij dat willen. nee heb hier geen woorden meer voor.. en me ouders? die zijn radeloos, die begrijpen dit niet.. en nu maar kijken hoe dit allemaal verder moet. maandag heb ik intake van school en hun eis was dat ik een behoorlijke behandeling had.. dat is dus nu niet zo .. dus ook geen school. alles kort samengevat: geen behandeling, geen school en dus geen toekomst! bedankt hea die mensen die zich een 'instelling' noemen. 

just me

haaaay allemaal

ik ben een meid van 19 jaar en ik ben borderline.
ik heb het niet ik BEN het...
de reden dat ik deze log nu heb is om mijn gevoel te uiten en mensen een beetje te informeren over mijn leven... (niet dat het nu zo interessant is maar toch). ben heel eenzaam en dit geeft me het gevoel dat ik niet alleen ben... (heel raar kan het ook niet  uitleggen...) maar goed de meesten van jullie zullen vast niet weten wat een borderline persoonlijkheidsstoornis inhoudt dus hier alles op een rijtje:

de officiële symptonen:

~ zwart/wit denken
~ impulsief
~ stemmingswisselingen
~ moeilijk contact kunnen leggen/ondehouden
~moeilijk alleen kunnen zijn
~ woede uitbarstingen
~ dreigen met zelfdoding, alsmede zelfverwonding, alcohol- en drugsmisbruik, eetstoornissen, gok- en koopverslaving, afwisselende seksuele contacten.
~ dissociatieve en psychotische verschijnselen.
~ onzelfverzekerd - laag zelfbeeld 

 De binnenwereld ziet er anders uit; 

~ angst, soms door agressie bedekt
~eenzaamheid, zelfs in gezelschap
~leegte, niet weten wat je wilt, voelt of vindt
~een kloof tussen gevoel en verstand
~overspoeld raken door heftige emoties, waar je niets mee kan en die moeilijk te verdragen zijn
~relaties niet kunnen aangaan en/of kunnen volhouden, ook met betrekking tot werk
~periodes van depressie, enorme spanning en weinig gevoel van eigenwaarde.

de diagnose wordt vastgesteld als je meer dan 5 van 9 symptonen hebt. ik heb ze alle 9 ~ lucky me ~ ...

ik was 16 toen bij mij de diagnose borderline werd vastgesteld. kreeg psychische hulp maar na een tijdje dacht ik dat het weer over was omdat ik heel 'gelukkig' was. dus heb ik de hulp stopgezet (DOM).  dat gelukkige gevoel heeft maar een paar week geduurd, dus toen ik weer depressief werd, ben ik cannabis gaan gebruiken wat de situatie alleen maar verslechterde, met als gevolg alles kwijt, mijn school, mijn vrienden, het vertrouwen van mijn ouders en van mijn vriend. ik leefde alleen. ik & mijn joint & mijn verdomde borderline. na een tijdje ben ik gestopt met cannabis (afkickkliniek geweest en al die shit gehad). tot op het punt waar ik nu ben.... alles begint een beetje te komen maar leef nog steeds in onzekerheden... blow nog af en toe wat omdat ik het heerlijk vind om lekker stoned te zijn, dus ff afsluiten van deze wereld...
dus ja... dit is mijn leven zo'n beetje... zal deze log proberen bij te houden maar ga niet in alle details van mijn leven want dat is pretty hardcore...

veel lees'plezier' op mijn log...

~ just me~